معاونت بهداشتی

���� مثلثی برای تندرستی: هم‌افزایی بهزیستی، خانواده‌محوری و سلامت روان در مطالعات علوم رفتاری و سلامت عمومی، بهزیستی (Well-being) تنها به معنای نبود بیماری نیست، بلکه به معنای وجود تعادل میان توانمندی‌های روانی، اجتماعی و جسمانی است. یکی از کلیدی‌ترین عوامل تأمین این تعادل، ساختار خانواده‌محور است.

����بطور کلی بهزیستی (Well-being) را می‌توان به دو دسته ی هیجانی و روان‌شناختی تقسیم کرد طبق نظریه «سلیگمن»در روان‌شناسی مثبت‌گرا، بهزیستی واقعی زمانی حاصل می‌شود که فرد بتواند از نقاط قوت خود برای رسیدن به اهداف معنادار استفاده کند.

���� در ضلع دیگر این مثلث تندرستی خانواده محوری قرار دارد خانواده‌محوری به معنای واقعی اولویت دادن به پیوندهای خانوادگی و استفاده از ساختار خانواده بعنوان یک سیستم حمایتی است.

����در حوزه ی حمایت اجتماعی، خانواده بعنوان اولین و مهم‌ترین منبع “حمایت اجتماعی” عمل می‌کند که در برابر استرسهای محیطی مانند یک سپر دفاعی عمل می‌کند. و در بخش انتقال ارزش‌ها میتوان اینچنین مطرح کرد که سلامت روان در دوران کودکی، ریشه در مدلهای فرزندپروری خانواده‌محور دارد که امنیت عاطفی را بعنوان پایه اصلی ایجاد می‌کنند.

����در گوشه ی انتهایی این مثلث، سلامت روان (Mental Health) جای گرفته است که نتیجه مستقیم تعامل میان ویژگیهای فردی و محیط اجتماعی (خانواده) است. افراد در تنظیم هیجانات ساختارهای خانواده‌محور، یاد می‌گیرند چگونه هیجانات خود را مدیریت کنند و نکته آخر اینکه خلاء تنهایی که یکی از بزرگترین تهدیدهای سلامت روان در قرن ۲۱ است. خانواده‌محوری این خلاء را پر می‌کند.